เราจอห์นนะจ๊าคนสวย

ครบ ละ นะ 99

ใคร ใคร ไม่ รู้

ที ช้าน แก ไม่ เม้น ให้

แก เม้น ให้ มาน ว่า

"คิดถึงอยากโทรหาทุกวันแต่กลัว

ว่าจะไม่ว่างจะเป็นการรบกวนป่าว

คืนนี้ของให้สุดที่รักฝันดีนะ "

วัน ที่ 11 /11 /52

ซึ้ง อะ

ที เค้า ไม่ เม้น เลย อะ

แง่ แง่

โทร ก้อ ไม่ ติด

สัก เบอร์

โทร ไป เบอร ไอ้ มิว ก้อ ปิด เครื่อง หนี้ อีก

โทร มา ด่วน

เมื่อฉันเลือก เทอมา เป็นคู่ใจ
ไม่มีใคร คนไหน กล้าห้ามฉัน
เมื่อเทอเป็น ดังเช่น คนสำคัญ
คนที่ฉัน พร้อมดูแล และห่วงใย
ต่อไปนี้ เทอจะเป็น แค่หนึ่งเดียว
จะไม่ขอ ยุ่งเกี่ยว กับคนไหน
สัญญานะ ว่าจะรัก ตลอดไป
หมดหัวใจ ยกให้ แค่เพียงเทอ

อย่ากจะบอกเธอว่ารักแต่ไม่กล้า กลัวว่าเธอจะมาเปลี่ยนแปลผัน
กลัวว่าความเป็นเพื่อนที่มีนั้น จะถูกหั่นบั่นทอนลงไม่เหมือนเดิม
ใครก็ได้ช่วยชี้แจงแถลงไข ว่าจะทำยังไงกับเรื่องนี้
จะบอกไปเลยคงไม่ดี กลัวว่าความสัมพันธืที่ดีจะจบลง

แต่จะทำอย่างไรหากคำว่าเพื่อนมันเริ่มเปลี่ยนแปลงไปโดยที่ไม่รู้ว่าเมื่อไร
ไม่รู่ว่าเรารักเพื่อนสนิทคนนี้ไปมากกว่าเพื่อนแล้ว
เพื่อนสนิทของผมคนนี้เป็นผู้หญิงครับ

ร๊ากเทอด้วยจัย

เทอคือทุกสิ่งที่หวัง

จะหั้ยบอกกี่ครั้ง

ก็ยืนยัน....." ชั้นร๊ากเทอ "

รักเทอ 1 เดียว ไม่เที่ยวหา 2
ไม่มองหา 3 ไม่ตามหา 4
ไม่มีรัก 5 ไม่หารัก 6
ไม่ตกรัก 7 ไม่เก็บรัก 8
ไม่แลกรัก 9 ไม่เท่ารักเทอ

ถ้าหากเรา เป็นเนื้อคู่ กันจริงๆ

ทุกๆสิ่ง คงลงเอย ในไม่ช้า

ไม่จำเป็น ต้องไขว่คว้า ดึงเทอมา

แค่เพียงโชค ชะตา นำพาเอง

ฉันอยากให้เธอรับรู้ไว้
ว่ายังห่วงใยเธอเสมอ
หากว่าเธอได้อ่านกลอนเจอ
ฉันอยากให้เธอรู้ไว้เสมอ

ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เธออยู่ไหน
อยู่กับใครที่ใดในสยาม
หรืออยู่ต่างแดนที่แสนงดงาม
สุขสบายเหมือนวันวานหรือเปล่าเธอ

จากวันนั้นจนถึงทุกวันนี้
เพื่อนที่แสนดีเธอรู้บ้างไหม
ว่ามีใครคนหนึ่งคิดถึงเธอสุดใจ
เฝ้าห่วงใยตัวเธอเสมอมา

จากวันวานผ่านพ้นจนเติบใหญ่
จากชิดใกล้ห่างหายเป็นห่างเหิน
จากสนิทเปลี่ยนเป็นความหมางเมิน
จากเคยเดินร่วมทางกลับเปลี่ยนไป

เพื่อนคือผู้ที่ส่งเสริม
เพื่อนคือผู้ที่ดูแล้วอิ่มเอิมและพ่องใส
เพื่อนคือผู้ให้กำลังใจ
เพื่อนคือผู้ที่ไม่เปลี่ยนไปเมื่อใกลกัน

กี่เหมันต์ ล่วงผ่าน ฝนวสันต์
กี่คืนจันทร์ ลับลา ที่ห่างหาย
กี่ความฝัน ขอบฟ้า ไกลห่างกาย
กี่รุ้งราย ที่ผ่านพ้น คนห่างกัน
นานเหลือเกิน รักฉัน ที่จากไกล
เป็นเช่นไร หัวใจ ที่ใฝ่ฝัน
ยังมีรัก อยู่ไหม ยามห่างกัน
หรือเพียงฝัน วันฉันคิด ที่ติดตรึง
รำ่ร้องเรียก เรียงร้อย รอยความรัก
เพียงพบพักตร์เพ้อพรำ่ ครำ่ครวญหา
เจ็บจับจิต เจ็บใจพราก จากไกลตา
เจ็บอุรา เพียงใจพิศ คิดถึงเธอ
เจ็บรู้ไหม คนดี มันปวดใจ
เจ็บเพราะใจ คนไกล มันห่วงถึง
เจ็บที่รัก ใจภัก รักห่วงตรึง
เจ็บคิดถึง เพียงวันนี้ ...วันไหน..ฉันก็จะไม่มีเธอ

วันเวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก

อยากจะยกตัวอย่างเพื่อนแสนดี

แต่บอกไปพวกเทอไม่บ่งชี้

บอกอีกทีเพื่อนๆ ผม"คิดถึงนะ"

แม้กาย...ห่างกันสักเท่าไหร่
หัวจัย...ยังผูกพัน
ขอเพียง...หั้ยเทอร์รู้
ฉันคิด...ถึงเทอร์
ฉันเฝ้า...เหม่อมองทุกวัน
ตั้งแต่ครั้ง...ที่เทอร์จากปัย...มั่ยกลับมา

แม้แค่เพียง..เศษเสี้ยว..วินาที
ที่ฉันได้...คิดถึงเธอ
ก็รู้สึก..ดีดี..เสมอ
แม้ว่าเรา...ต้องห่างไกล
เธอคือคน..ของหัวใจ
เธอคือคน..ของความฝัน
เธอคือคน..ของความผูกพันธ์
เธอคือคนที่หัวใจของฉันไม่อาจลืม
.....รักเธอทุกลมหายใจ......

คิดถึงจึงมาหา...
แต่น้ำตาฉันแทบร่วง
เมื่อเห็นเทอร์เดินควง
คนรักใหม่ใกล้เข้ามา
เทอร์ถามว่ามาทำไม
ฉันตอบปัยว่ามาหา
เทอร์ตอบด้วยสายตา
ถ้ามั่ยมาจะขอบคุณ

คิดจนค่ำ....คิดประจำ.....ขำไม่ออก
คิดอยากบอก... แต่ไม่กล้า....พาเหงาหงอย
คิดถึงจัง.....คิดแล้วนั่ง....ยังตาลอย
คิดเป็นร้อย....คิดเป็นล้าน....ฟุ้ง..... ซ่านจัง

คิดถึงมาก .....อยากจะบอก.....ใช่หลอกเล่น
คิดไม่เว้น....เม้นทุกวัน.....ฉันห่วงหา
คิดมากมาย....คิดมิคลาย...คิดเรื่อยมา
คิดแต่ว่า.....คิดถึงเธอ......เพ้อเฝ้าคอย